Van stap naar sprong

Bij het overstappen naar mijn nieuwe site werd mij weer eens duidelijk hoe groot het verschil is tussen geleidelijke verandering en een sprong. Ik herken dit thema in veel organisaties die zich stap voor stap aanpassen aan nieuwe omstandigheden. Die stappen zijn logisch voor mensen die er middenin zitten, maar ze zijn lang niet altijd effectief. Een organisatie wordt hier vaak onnodig complex en stroperig van. Tijd voor een sprong?

Toen ik hoorde dat ik niet verder kon werken met mijn oude website was ik eerst pissig, de gebruikelijke weerstand tegen verandering. Maar geleidelijk werd weer eens helder dat toeval niet bestaat. Er is schijnbaar een sprong aan de orde, het is goed dat ik mijzelf opnieuw profileer. Dan wordt het werken aan een nieuwe site ineens een kans, met nieuwe mogelijkheden. Het dwong mij om in alle rust te kijken wat nou eigenlijk de essentie is van mijn werk en van Bewust Bedrijf, ik ging opnieuw nadenken welke rol ik wil vervullen en hoe mijn site dat kan ondersteunen. Ik zag ineens drie poten in mijn bedrijf, die ergens wel met elkaar te maken hebben, maar ook nog flink gescheiden zijn. Het gaf mij enorm veel energie en helderheid om die drie poten uit te werken op mijn site. Het effect is dat mijn werk weer meer een geheel is geworden. Mooier kan toch niet. Ook kon ik ineens veel gemakkelijker dan daarvoor delen van wat ik in huis heb. De nieuwe site is niet op de eerste plaats gericht op omzet, maar op vermenigvuldigen van inspiratie. Ik vertrouw erop dat er altijd genoeg werk en omzet zal blijven, als ik maar in mijn stroom blijf. We zijn immers hard toe aan een nieuwe economie van het delen.

Het overstappen op een nieuwe website is relatief overzichtelijk. Toch zie ik een sterke parallel met veranderingen in organisaties. Als ik in een organisatie vraag naar het waarom van een bepaalde werkwijze of structuur, dan wordt mij meestal uitvoerig uitgelegd hoe die stap voor stap is ontstaan. Allemaal logisch, maar soms helemaal niet effectief of onbegrijpelijk voor nieuwkomers die met een frisse blik binnenkomen. Misschien dat hierom veel nieuwe mensen afhaken in een organisatie: zij hebben niets met een geschiedenis die zich langzaam heeft vastgezet in een ‘zwaan-kleef-aan-systeem’. Het geluk is dat het ‘toeval’ vaak meewerkt. Het pand waarin je al 30 jaar zit wordt gesloopt, je wordt door bezuinigingen gedwongen om fors te bezuinigen op het management, etc. Een organisatie die goed in balans is kan erop vertrouwen dat dergelijke ‘rampen’ vaak ook een zegen zijn en je dichter brengen bij je kern. Durf te springen !!!