Werken in een bedding van liefde

Als je in jouw leven of werk een bedding van liefde verzorgt, dan ontstaat een veld van veiligheid en vertrouwen waarin ieder zichzelf durft te zijn en zich vanzelfsprekend opent.

Het is haast onvoorstelbaar hoe groot het geschenk is dat het leven en werken met de nieuwe generatie jongeren mij geeft. Vorige week werd mij dat weer eens duidelijk tijdens een teamtraining. Er was een bijzondere dynamiek voelbaar, er veranderde iets in het team en bij de teamleden, mensen waren geraakt en kwamen gemakkelijk in beweging.
In de pauze wilde een deelneemster meer weten over het werk wat wij doen met in jongeren in Star Global Family. Ik vind het altijd heerlijk om hierover te vertellen. Ik vertelde haar over de hoog gevoeligheid van veel jongeren in deze tijd en over het enorme liefdesveld dat zij bij zich dragen. Over de noodzaak om als volwassene oude conditioneringen en restricties in onszelf op te ruimen, ons af te stemmen op ons hoogste liefdesveld en onbevangen te reageren op deze jongen en op wat zich wil ontvouwen. Ik vertelde haar dat het leven en werken met jongeren voor mij een grote spiegel en leerschool is. Het confronteert mij regelmatig met mijn oude neiging om mij aan te passen aan het systeem, aan hoe het hoort, om te denken in onmogelijkheden in plaats van in onbegrensdheid, om mijn gevoel en intuïtie ondergeschikt te maken aan het ‘gezonde’ verstand. Die oude programmeringen kan ik steeds meer loslaten. Als mij dat lukt ontstaat een veld van veiligheid en onvoorwaardelijkheid, waarin jongeren zichzelf durven zijn en zich durven openen. Ze herkennen weer wie ze ten diepste zijn en waarom ze hier zijn.
De vrouw waarmee ik in gesprek was zei meteen: ‘oh, dus in die jongerenweken doe je eigenlijk precies hetzelfde wat jij bij ons in de groep ook doet”. Ik was geroerd door haar opmerking. Wat geweldig om te merken dat het werken in een bedding van liefde voor mij steeds meer vanzelfsprekend is, ook buiten de jongerenweken. Heerlijk te zien en te horen hoe dit mensen uitnodigt om zich veilig te voelen en buiten bestaande kaders te denken.

Dalai Lama over onderwijs

12 Mei was ik in Rotterdam op het symposium ‘Education of the heart’, met de Dalai Lama. Een dag over onderwijs waarin niet de lesstof, de eindtermen of de toetsen centraal staan, maar het kind en de jongeren.

De Dalai Lama had een eenvoudige en tegelijkertijd super krachtige boodschap. Op scholen dienen wij onze leerlingen te behandelen als onze eigen kinderen. Door hen in ons hart te sluiten, hen vooral vertrouwen te geven en er zoveel mogelijk aan bij te dragen dat zij nog meer volledig mens worden. Mens met een hart, die zijn/haar eigen passie kent en die wat wil maken van zijn/haar leven. De Dalai Lama was duidelijk over de huidige toestand in onze wereld: ‘onze generatie heeft er de afgelopen decennia op veel plaatsen een zootje van gemaakt. Wij moeten onze kinderen dus niet leren zich alleen aan te passen aan de huidige manier van denken en aan de bestaande systemen. We hebben vernieuwing nodig die eerder komt als we op scholen de wijsheid van de kinderen en jongeren aanspreken en hen leren hoe zij met die wijsheid de wereld kunnen verbeteren.’ Dit sluit mooi aan bij een uitspraak van Einstein: ‘we kunnen onze problemen niet oplossen in hetzelfde systeem van denken, waarin die problemen veroorzaakt zijn.’ Ik heb werkelijk genoten van de lichtheid, de humor en de liefde van de Dalai Lama. Wat mij betreft een wandelend voorbeeld van hoe ik in het leven wil staan en hoe wij met onze kinderen om kunnen gaan. 

Oude zekerheden en comfortzone

Al tien keer begon ik aan deze blog over de noodzaak om uit de comfortzone te stappen. En steeds liep ik vast. Hoe zou dat nou komen …… 
Ik weet dat het voor mij (en voor vele anderen) aan de orde is om niet langer te hechten aan oude zekerheden. Maar ik voel ook een grote weerstand. Waarom zou ik? Alles loopt toch lekker, er verandert al zoveel!

Allemaal waar, maar als ik goed van binnen voel, dan merk ik dat mijn persoonlijkheid het steeds weer overneemt in een poging om oud succes vast te houden. Voor ik het doorheb zit ik in mijn comfortzone, ik word minder beweeglijk en roep om de haverklap ‘ja maar’ als zich veranderingen aandienen.

Waarom is dat een probleem, het gaat toch allemaal goed? Ja en nee. Er verandert momenteel verbazingwekkend veel. Niet alleen in de samenleving en de economie, de hele aarde staat letterlijk te schudden. Het regent ‘wake-up-calls’ en nog proberen we massaal te geloven dat we het allemaal wel bij het oude kunnen houden. We gebruiken als criterium of het wel of niet goed gaat nog steeds of we (korte termijn) succes hebben. Zoja, dan nestelen wij ons graag in die comfortabele positie. En als we geen succes hebben, dan zijn we nog banger om van onze gewoontepatronen af te wijken waardoor alles bij het oude blijft. Toch geloof ik niet dat wij als mens op aarde zijn gekomen om zoveel mogelijk in onze comfortzone te verblijven. De check is eerder of we voldoende bewegen, of we het aandurven om vanuit een breder en groter perspectief te kijken. Het gaat erom dat we zoveel mogelijk groeien in bewustzijn en daarmee onze bijdrage leveren aan de grote veranderingen die gaande zijn in de wereld. Dit geldt op individueel niveau, maar ook voor organisaties. We zien al dat medewerkers, ondernemers en organisaties die beweging en bewustwording voorop zetten het goed doen en vaker betekenisvol zijn.