Geboorte van het Lichtschip

Co-creëren met het Universum

Vanaf juli 2019 bouwen wij aan het Lichtschip. Dit grote ecologische gebouw wordt het hart van het Live-to-Be Jongerenproject.

Live-to-be is een plek waar leven vanuit je hart en het inzetten van jouw unieke talenten centraal staat. Veel jongeren die bij ons verblijven zijn hoog sensitief en voelen zich niet thuis in de structuren van de maatschappij. Dit veroorzaakt vaak verwarring, zinloosheid en vertwijfeling. Live-to-be biedt een veilige bedding in de zoektocht naar waar je gelukkig van wordt, ook al voelt dit nieuw en anders dan wat om je heen gedaan wordt.

In dit verhaal deel ik mijn ervaringen van dit mooie en speciale bouwproces. Ik stel me voor dat dit de manier is waarop wij straks in de 5e dimensie (5D) al onze projecten manifesteren. In een prachtige co-creatie samen met het Universum. Ik ervaar de 5D als een sterkere verbinding met het grotere geheel. Ik leef meer in het moment en maak me minder zorgen maak. Ik vertrouw erop dat de juiste dingen op mijn pad komen en dat alles wat gebeurt ook een reden heeft. Ook al kan ik die op het moment zelf vaak nog niet zien. Iets gebeurt ‘toevallig’ en lijkt op het eerste oog soms zelfs rampzalig. Maar vaak is dit juist een positieve wending in de gebeurtenissen die ik zelf nooit had kunnen verzinnen. Op zulke ‘rampzalige’ momenten voel ik een keus in mijzelf. Ik kan in mijn ‘oude denken’ schieten, met veel stress en spanning als gevolg. Of ik kan kiezen voor het vertrouwen. Soms duurt dat oude denken een paar dagen, maar het lukt mij steeds eerder om terug te keren, mede door de hulp van mensen om mij heen. Vrijwel iedereen in de Live-to-Be leefgemeenschap haakt meteen af als ik de verkeerde afslag neem. Soms ervaar ik het als lastig om samen te leven met veel hooggevoelige mensen, maar het is voor mij ook een heel krachtig anker om op het juiste spoor te blijven.

Het vertrouwen op het toeval wordt ook ‘synchroniciteit’ genoemd. Dit is wat anders dan in het gras gaan liggen en afwachten dat het vanzelf wel goed komt. Het vraagt ook wakkerheid, een heldere focus, adequate actie en onderscheidingsvermogen. Een prachtige uitdrukking voor mij is: ‘vertrouw op Allah, maar bind wel je kameel vast’.

vrijwilligers brengen leem aan op de wanden

Synchroniciteit in de praktijk

Ons eerste ‘ongelukkige toeval’ was dat onze aannemer al in het begin van onze bouw failliet ging. Faillisementen kosten altijd geld en geven vertraging. Bij ons kostte het ook geld, maar dat verdienden we later terug omdat we de bouw helemaal in eigen hand hebben genomen. Dat was spannend, maar zorgde ook dat wij alles op onze eigen wijze konden doen met onze eigen energie. Robijn en Ruben, twee jonge ZZP-ers die eerder voor de failliete aannemer werkten, namen de lead. Voor beiden was het de eerste keer dat zij zo’n groot project leidden. Zij waren enorm betrokken en gemotiveerd. Het vertrouwen wat zij van ons kregen gaf hen letterlijk vleugels. Er was een totaal andere sfeer in de bouw dan op andere bouwplaatsen, met andere muziek en meer rust en vriendelijkheid. Zij waren de ideale personen om samen te werken met de jonge vrijwilligers. De gemiddelde leeftijd van alle mensen die aan het Lichtschip werkten ligt ruim onder de dertig. Hierdoor is vanaf het begin af aan al de bezieling van de nieuwe generatie te voelen in dit gebouw, wat uiteindelijk ook bestemd is voor jongeren.
Verderop in dit verhaal beschrijf ik nog meer voorbeelden van synchroniciteit. Bijvoorbeeld hoe wij steeds de juiste vrijwilligers op ons pad krijgen en hoe er steeds weer genoeg geld op de rekening komt om de bouw ongehinderd door te laten gaan.

Betrokken vrijwilligers, liefde en passie

Ik heb enorm genoten van de stroom vrijwilligers tijdens de bouw. In totaal hebben bijna 40 vrijwilligers uit 17 verschillende landen meegeholpen. Van Chili, Argentinië en Brazilië, tot USA, Canada en Mexico, maar ook Zuid Africa, Israel, Australië en veel landen in Europa. Ik voelde mijzelf op een mini wereldreis door alle ontmoetingen van jonge mensen die zichzelf en de wereld aan het ontdekken zijn.

Ik heb veel respect voor de inzet van alle mensen die hebben meegewerkt. Want het is een groot gebouw en het vraagt een lange adem als je oneindig veel wanden moet bouwen, isolatiemateriaal in alle plafonds moet doen, planken moet leggen op de complete bovenverdieping, muren van wel 8 meter hoog moet lemen, of de hele buitengevel moet betimmeren en beitsen.

Het is heel bijzonder hoe steeds op het juiste moment de juiste mensen op ons pad komen. Andrès uit Spanje, een ervaren schilder, meldt zich precies net op het moment dat wij daar aan toe zijn. Charlie uit Duitsland geeft aan dat zij wel zin heeft om te leren hoe je elektriciteit aanlegt. Net in een tijd dat dit hoog nodig is. Ik leg haar uit hoe je stopcontacten aansluit en vanaf dat moment duikt zij hier helemaal in. Ze kijkt Youtube filmpjes en legt mij vervolgens uit hoe de meer ingewikkelde schakelingen moeten. Of Roman (uit Nederland) is er langere tijd en komt steeds op het juiste moment is om te doen waar hij goed in is. Er waren soms ook vrijwilligers die veel begeleiding vragen. Maar compenseerde met hele mooie momenten tijdens het eten of bij het kampvuur, omdat zij daar hun muzikale talenten inbrachten.

Ik begreep steeds beter dat het niet om de bijdrage van de individuele vrijwilligers gaat, maar om de positieve flow die we met elkaar als collectief creëren. Ook is belangrijk wat de vrijwilligers  meenemen naar hun leven. Soms hebben zij meer helderheid over wat zij willen in hun leven. Soms een verdiept inzicht in spiritualiteit of veel meer verbinding met hun gevoel. Ook geeft het hen vaak nieuwe eetgewoonten, inzicht in hoe voedzaam leven en eten dicht bij de natuur is. Meerdere mannelijke vrijwilligers ervaarden voor het eerst dat ze gewaardeerd werden om wie ze zijn, i.p.v. hoeveel werk ze verzetten. Ze leerden hun lijf op een andere manier kennen door de dagelijks yoga. Zij ontdekten dat je ook bij zwaar fysiek werk in balans kunt blijven en je lijf niet hoeft te overbelasten.Veel van die vrijwilligers hadden ook deelnemers kunnen zijn. Twee deelnemers die bij ons waren voor een begeleidingstraject, gingen na hun traject verder als vrijwilliger. In de opbouwfase vervult het Lichtschip in wording al volop de functie waarvoor het bedoeld is. Het is helemaal gebouwd met duurzame en natuurlijke materialen met stro, hout en leem en natuurlijke verven. Daarnaast zijn liefde en passie vooral de belangrijke bouwstenen. Iedereen die het gebouw binnenkomt, voelt dit.

De dans met geld, mensen en mogelijkheden.

Ik voel mij als aanstuurder  vaak een choreograaf van een dansgezelschap, ondersteund door een ‘live’ orkest. We dansen samen en als choreograaf heb ik het voorrecht om de leiding te nemen. Op het eerste oog lijkt het misschien dat ik bepaal wat er gebeurt, maar ik ervaar mijzelf veel vaker als waarnemer van de signalen en bewegingen. Daarin wordt  langzaam duidelijk wat blijkbaar de bedoeling is. Het is een kunst om dat te volgen en niet mijn hoofd ertussen te laten komen.
Ik heb dit heel duidelijk ervaren in het beschikbaar krijgen van geld voor de bouw. Wij zijn gestart zonder dat de financiering rond was. Puur op basis van vertrouwen dat het geld sowieso binnen zal komen en dat we hier alleen maar op kunnen rekenen als wij vastberaden zijn in al onze acties. Het Universum en onze begeleiders hebben een duidelijk signaal nodig. Pas als wij bewegen komt er meer beweging naar ons toe. Dat merkten wij steeds door mensen doe onverwacht op ons pad kwamen en ons renteloos geld wilden lenen.

Ik heb genoten van de rol als verbinder van opties en mogelijkheden en als kanaal waarlangs allerlei potenties vorm krijgen. Via dat kanaal zijn een ontelbaar aantal onzichtbare wezens soms heel voelbaar. Allemaal hulptroepen die al die tijd dit samenspel ondersteunen. Door dit alles is dit bouwproces voor ons een heel speciaal avontuur geworden. Hiermee is het Lichtschip in meerdere opzichten een stevige en liefdevolle basis geworden voor Live-to-Be en voor alle jongeren die in de toekomst een plek bij ons vinden.

Auteur: Jaap Vermuë is initiatiefnemer en teamlid van het Jongerenproject Live-to-Be. Ook alle teamleden geven binnen Live-to-Be hun bijdrage vrijwillig. Jaap is zelfstandig trainer, coach en energetisch therapeut. Hij ondersteunt samenwerking tussen de ‘oude’ en ‘nieuwe’ generatie en begeleidt individuen en organisaties in transities. Zijn uitgangspunt is dat échte verandering alleen plaatsvindt als er ook een verhoging van bewustzijn aan ten grondslag ligt. Hier komt zijn passie vandaan om de nieuwe generatie de ruimte te geven. Want zij hebben vaak een hoger bewustzijn en kunnen het verschil maken in de wereld.

Creëren vanaf de andere kant

Ik zit momenteel tot over mijn oren in de voorbereiding van ons nieuw jongerenproject ‘Live-to-Be, the living experience for the new generation’. Over een maand zitten we bij de notaris voor de koop van een stuk grond en deze zomer gaan we samen met een groep jongeren het land omtoveren tot een prachtige plek met met woonplekken, groepsruimte, een werkplaats, natuur en ruimte om ons eigen voedsel te verbouwen. Mijn partner Joanne en ikzelf gaan hier ook wonen.

Afgezien van alle praktische zaken die gepland moeten worden, ontvouwt ons jongerenproject zich op een bijzondere manier. Ik ervaar het als ‘creëren vanaf de andere kant’. Alsof er een kracht door mij heen werkt die ik maar half overzie. Die kracht werkt niet alleen door mij heen, maar ook alles in mijn omgeving doet mee, daar hoef ik niet eens mijn best voor te doen. Het enige wat ik wel heb gedaan, is echt ‘ja’ zeggen om mijn levensmissie helemaal te volgen. En mezelf niet laten afleiden door allerlei gedachten of praktische bezwaren.

En vervolgens vindt er een prachtige creatie plaats. Zo is bijvoorbeeld het aantal dagen dat ik besteed aan betaald werk flink gedaald, maar tot mijn grote verrassing is er iedere maand toch genoeg omzet, zodat we niet interen op onze lopende rekening. Uit alle hoeken komt support voor dit mooie project, mensen die gratis een logo ontwerpen of een promotiefilm maken, jongeren die zich aanbieden als drager of vrijwilliger, mensen die geld toezeggen voor de bouw, etc.

Ik hoorde een mooie tekst van Lisa Transcendence Brown over de nieuwe aarde: “je nieuwe leven is magisch en verbazingwekkend. Je worstelingen gaan niet meer over je binnenwereld. Je laat je niet meer leiden door innerlijke twijfel, weerstand of chaos. Als er iets in de buitenwereld misgaat, dan bepaalt dat niet jouw realiteit. Je bepaalt zelf je realiteit. Je bent niet bang om hard te werken, om iedere dag je volle inzet te leveren en in het middelpunt te staan. Zo bouw je aan de nieuwe aarde, waar je bent en doet tegelijkertijd” (vrij vertaald). Voor mij heel herkenbaar. Dat noem ik ‘creëren vanaf de andere kant’. Ik kan je verzekeren dat dit heel leuk is en veel energie geeft.

 

Rust en vertrouwen

Als ik mijn vorige blogs teruglees, dan valt me op hoe ongeduldig ik eigenlijk ben. Afgelopen najaar schreef ik in ‘Stuck or shift’ dat ik stop met alle activiteiten die gaandeweg een te vaste vorm hebben gekregen. Rond nieuwjaar schreef ik in ‘Leegte, ruimte, licht’ over mijn moeite om de gaten die dan ontstaan niet meteen te vullen met nieuwe plannen. Als ik niet bang ben voor de leegte, dan ervaar ik vaker een vrije open ruimte en dan ontstaan het licht en de flow vanzelf. Nu, in mei, heb ik aan ideeën en flow geen gebrek. Mijn eerste reactie is om meteen in actie te komen. Als ik eerlijk ben is die actie vooral om mezelf en mijn omgeving gerust te stellen. Ik oefen mezelf nu al een paar maanden om nog even niks te plannen. Als ik goed voel dan heb ik nog meer rust, vertrouwen en tijd nodig om het nieuwe in mezelf te laten rijpen. Dan kan echt iets nieuws ontstaan. Ik merk nu al dat mijn intuïtie en mijn onafhankelijkheid sterker worden. Ik werk minder dan voorheen, maar wel met een grotere intensiteit.

Een shift zoals ik hierboven beschrijf zie ik momenteel veel om mij heen en vaak zie ik hetzelfde gebeuren. De buitenwereld of een haperende interne organisatie dwingen tot een fundamentele verandering. Iedereen voelt dat het anders moet. Er worden intense gesprekken gevoerd, er is soms angst, maar ook veel creativiteit en opwinding en er komen verfrissende ideeën. Totdat onze mind onrustig wordt en zegt dat we verder moeten, we kunnen ons immers geen discontinuïteit veroorloven. Er worden snel keuzen worden gemaakt en in no time ligt er een concreet plan van aanpak om de vernieuwingen snel te implementeren. Vanaf dat moment wordt de flow losgelaten, het wordt weer hard werken, vaak tegen de klippen op. Dit lijkt logisch, maar het is een gemiste kans dat er bijna geen rust en vertrouwen is om de vernieuwing te laten ontstaan en dat de creativiteit van vernieuwende medewerkers nauwelijks wordt gebruikt (zie hieronder bij ‘onderwijs en jongeren’).

Ik ga mijzelf dit jaar nog meer rust en ruimte geven. Vanaf half mei 2015 ben ik 2 maanden in Amerika voor een verdere verdieping en ontdekkingstocht (zie verderop in deze nieuwsbrief).
Voorlopig plan ik even geen trainingen of workshops, eenvoudigweg omdat de nieuwe vorm waarin ik dat ga gieten nog moet ontstaan.
Ik hou je met veel plezier op de hoogte.

 

Werken in een bedding van liefde

Als je in jouw leven of werk een bedding van liefde verzorgt, dan ontstaat een veld van veiligheid en vertrouwen waarin ieder zichzelf durft te zijn en zich vanzelfsprekend opent.

Het is haast onvoorstelbaar hoe groot het geschenk is dat het leven en werken met de nieuwe generatie jongeren mij geeft. Vorige week werd mij dat weer eens duidelijk tijdens een teamtraining. Er was een bijzondere dynamiek voelbaar, er veranderde iets in het team en bij de teamleden, mensen waren geraakt en kwamen gemakkelijk in beweging.
In de pauze wilde een deelneemster meer weten over het werk wat wij doen met in jongeren in Star Global Family. Ik vind het altijd heerlijk om hierover te vertellen. Ik vertelde haar over de hoog gevoeligheid van veel jongeren in deze tijd en over het enorme liefdesveld dat zij bij zich dragen. Over de noodzaak om als volwassene oude conditioneringen en restricties in onszelf op te ruimen, ons af te stemmen op ons hoogste liefdesveld en onbevangen te reageren op deze jongen en op wat zich wil ontvouwen. Ik vertelde haar dat het leven en werken met jongeren voor mij een grote spiegel en leerschool is. Het confronteert mij regelmatig met mijn oude neiging om mij aan te passen aan het systeem, aan hoe het hoort, om te denken in onmogelijkheden in plaats van in onbegrensdheid, om mijn gevoel en intuïtie ondergeschikt te maken aan het ‘gezonde’ verstand. Die oude programmeringen kan ik steeds meer loslaten. Als mij dat lukt ontstaat een veld van veiligheid en onvoorwaardelijkheid, waarin jongeren zichzelf durven zijn en zich durven openen. Ze herkennen weer wie ze ten diepste zijn en waarom ze hier zijn.
De vrouw waarmee ik in gesprek was zei meteen: ‘oh, dus in die jongerenweken doe je eigenlijk precies hetzelfde wat jij bij ons in de groep ook doet”. Ik was geroerd door haar opmerking. Wat geweldig om te merken dat het werken in een bedding van liefde voor mij steeds meer vanzelfsprekend is, ook buiten de jongerenweken. Heerlijk te zien en te horen hoe dit mensen uitnodigt om zich veilig te voelen en buiten bestaande kaders te denken.

Een nieuw hoofdstuk over jongeren

Ik heb net het eerste exemplaar van de herziene 2e druk van ‘Bewustzijn in bedrijf’ in handen. Dit raakt me meer dan ik had verwacht: dit is niet zomaar een 2e druk met wat wijzigingen, het is echt een nieuw hoofdstuk. 

In het nieuwe boek ‘Bewustzijn in bedrijf’ heb ik de bestaande tekst op veel plaatsen directer en meer toegankelijk gemaakt. Het boek heeft een nieuwe subtitel: ‘in tien stappen naar een vitale organisatie‘. Die tien stappen zijn heel concreet en ik voel meteen hoe sterk zij werken. Ik realiseer mij dat deze 2e druk niet alleen de lezer, maar ook mijzelf helpt om in actie te komen. Het boek is verder tot leven gekomen, het is nu de tijd om de tien stappen uit het boek op een diepere laag te gaan leven.

De directe aanleiding voor de 2e druk is dat ik zelf een nieuw hoofdstuk ben begonnen: werken en samenwerken met jongeren. Daarom heb ik ook een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan mijn boek. Dit gaat over de kwaliteiten van de nieuwe generatie en hoe het komt dat hiervan zoveel verloren gaat door de ‘witwasprogramma’s’, zowel in gezinnen, op scholen als in organisaties. Het belangrijkste deel van dit hoofdstuk is wat wij kunnen doen om de grote potentie van jongeren ook daadwerkelijk tot zijn recht te laten komen. In deze 2e druk hebben Herman Wijffels en Paul de Blot SJ een inspirerend voorwoord geschreven. Dit maakt het nieuwe boek voor mij compleet. Veel leesplezier.