Een grote ommekeer in mijn leven

Het is 3,5 jaar geleden sinds de laatste Nieuwsbrief van Bewust Bedrijf en sinds mijn laatste blog. Je zou zomaar denken dat ik met vervroegd pensioen ben, of dat ik in Amerika ben blijven steken. Het tegenovergestelde is waar: ik heb een zeer actieve en productieve tijd gehad. En een flinke reset van mijn leven.
in 2017 hebben Joanne (mijn partner) en ik besloten ons huis te verkopen en een groot stuk grond te kopen om een jongerenproject te starten. Sinds die tijd wonen, werken en leven we in een zelfvoorzienende gemeenschap met ruimte voor 5 à 6 jongeren die zijn vastgelopen in opleiding, werk en/of hun leven (Live-to-Be). Met een team waar ieder parttime zijn of haar eigen werk/inkomen heeft en de rest van de tijd zorg draagt voor het jongerenproject. Voor we begonnen hadden wij een helder beeld hoe het project eruit zou kunnen gaan zien, we hadden een duidelijke missie en vooral heel veel creatie energie. Maar we hadden werkelijk geen idee hoe groot deze verandering voor ons zou zijn en hoe veelomvattend ons project is. I.p.v. 2 jaar duurde het 3,5 jaar om het project op te bouwen met een grote zelfvoorzienende tuin, kas, werkplaats en jongerengebouw. De begininvestering is ook 3 x zo hoog dan we konden bedenken en we hadden al helemaal geen concreet plan hoe we aan dat geld zouden komen. We wisten alleen dat we dit gingen doen en we hadden een sterk weten en een immens vertrouwen dat dit project er gewoon moest komen. Het duurde veel langer dan gedacht om een stabiel en evenwichtig team op te bouwen. Hiervoor moest ik nog aardig wat persoonlijke processen doormaken en wij moesten ook groeien als collectief. Het is bijzonder om mee te maken hoe het project in het begin nog afhankelijk was van onze bezieling als initiatiefnemers en hoe na verloop van tijd het project langzaam een eigen op zichzelf staande ziel krijgt. In plaats van zelf iets manifesteren, voelt het steeds meer als een co-creatie waar ook grotere krachten meewerken waardoor het project haar eigen vorm krijgt. Aan mij de kunst om vooral dienstbaar te zijn aan wat moet gebeuren en niet teveel in de weg te lopen of dingen naar mijn hand te zetten. En ook om veel ingesleten patronen los te laten van strakke regie, planning en de gedachte dat de manier waarop ik iets zou doen toch echt veel handiger is dan hoe anderen dingen doen. Dit is een waar louteringsproces wat nog steeds doorgaat.
Ondertussen ziet ons dagelijks leven er totaal anders uit dan 3.5 jaar geleden. Hoewel Joanne en ik hier ook ons eigen huis hebben, ligt de nadruk toch vooral op het leven in onze gemeenschap van ca. 14 personen. Soms is dit vermoeiend, want i.p.v. één spiegel (mijn partner) zijn er voortdurend 13 spiegels waarin ik dingen ontdek over mijzelf. Maar ik ervaar het vooral als een grote rijkdom, alle verschillende levensverhalen, achtergronden, verrassende dynamieken, dingen die we samen vieren, de verschillende culturen die samenkomen met de vele buitenlandse vrijwilligers, etc. En vooral om de hele dag omringd te zijn met de energie van de nieuwe generatie, die heel anders in het leven staat. Het geeft mij enorme voldoening dat dit project een inspiratiebron is van wonen, werken en leven voor de nieuwe generatie. Dat zij hun idealen om de wereld mooier te maken ook daadwerkelijk waar kunnen maken. En dat zij de vrije ruimte ervaren om zichzelf te ontplooien en en ook een ommekeer in hun leven kunnen maken. Ik ervaar vaak alsof ik op de eerste rang zit in mijn eigen leven.

Het was mijn intentie om van het begin af aan de helft van mijn tijd werk te blijven doen buiten het jongerenproject. Maar de laatste 2 jaar nam het project vrijwel al mijn tijd in beslag. Vandaar ook de grote radio-stilte zonder blogs en nieuwsbrieven. Inmiddels is de opbouwfase van het project voltooid. Ik was nog niet actief op zoek naar nieuwe opdrachten, maar grappig genoeg kwamen er afgelopen maand ‘vanzelf’ weer vragen voor coaching of begeleiding van bedrijven of projecten naar mij toe. Ook hier werkt het Universum weer helemaal mee. Ik heb er veel zin in om weer buiten ons project actief te worden. Om alles wat ik afgelopen jaren heb geleerd uit te dragen op andere plaatsen. Dat is gezonder voor mijzelf, het is financieel nodig (Live-to-Be is 100 % vrijwilligerswerk) en ook voor ons project is het gezond dat we de taken en verantwoordelijkheden verder kunnen verdelen.

Geboorte van het Lichtschip

Co-creëren met het Universum

Vanaf juli 2019 bouwen wij aan het Lichtschip. Dit grote ecologische gebouw wordt het hart van het Live-to-Be Jongerenproject.

Live-to-be is een plek waar leven vanuit je hart en het inzetten van jouw unieke talenten centraal staat. Veel jongeren die bij ons verblijven zijn hoog sensitief en voelen zich niet thuis in de structuren van de maatschappij. Dit veroorzaakt vaak verwarring, zinloosheid en vertwijfeling. Live-to-be biedt een veilige bedding in de zoektocht naar waar je gelukkig van wordt, ook al voelt dit nieuw en anders dan wat om je heen gedaan wordt.

In dit verhaal deel ik mijn ervaringen van dit mooie en speciale bouwproces. Ik stel me voor dat dit de manier is waarop wij straks in de 5e dimensie (5D) al onze projecten manifesteren. In een prachtige co-creatie samen met het Universum. Ik ervaar de 5D als een sterkere verbinding met het grotere geheel. Ik leef meer in het moment en maak me minder zorgen maak. Ik vertrouw erop dat de juiste dingen op mijn pad komen en dat alles wat gebeurt ook een reden heeft. Ook al kan ik die op het moment zelf vaak nog niet zien. Iets gebeurt ‘toevallig’ en lijkt op het eerste oog soms zelfs rampzalig. Maar vaak is dit juist een positieve wending in de gebeurtenissen die ik zelf nooit had kunnen verzinnen. Op zulke ‘rampzalige’ momenten voel ik een keus in mijzelf. Ik kan in mijn ‘oude denken’ schieten, met veel stress en spanning als gevolg. Of ik kan kiezen voor het vertrouwen. Soms duurt dat oude denken een paar dagen, maar het lukt mij steeds eerder om terug te keren, mede door de hulp van mensen om mij heen. Vrijwel iedereen in de Live-to-Be leefgemeenschap haakt meteen af als ik de verkeerde afslag neem. Soms ervaar ik het als lastig om samen te leven met veel hooggevoelige mensen, maar het is voor mij ook een heel krachtig anker om op het juiste spoor te blijven.

Het vertrouwen op het toeval wordt ook ‘synchroniciteit’ genoemd. Dit is wat anders dan in het gras gaan liggen en afwachten dat het vanzelf wel goed komt. Het vraagt ook wakkerheid, een heldere focus, adequate actie en onderscheidingsvermogen. Een prachtige uitdrukking voor mij is: ‘vertrouw op Allah, maar bind wel je kameel vast’.

vrijwilligers brengen leem aan op de wanden

Synchroniciteit in de praktijk

Ons eerste ‘ongelukkige toeval’ was dat onze aannemer al in het begin van onze bouw failliet ging. Faillisementen kosten altijd geld en geven vertraging. Bij ons kostte het ook geld, maar dat verdienden we later terug omdat we de bouw helemaal in eigen hand hebben genomen. Dat was spannend, maar zorgde ook dat wij alles op onze eigen wijze konden doen met onze eigen energie. Robijn en Ruben, twee jonge ZZP-ers die eerder voor de failliete aannemer werkten, namen de lead. Voor beiden was het de eerste keer dat zij zo’n groot project leidden. Zij waren enorm betrokken en gemotiveerd. Het vertrouwen wat zij van ons kregen gaf hen letterlijk vleugels. Er was een totaal andere sfeer in de bouw dan op andere bouwplaatsen, met andere muziek en meer rust en vriendelijkheid. Zij waren de ideale personen om samen te werken met de jonge vrijwilligers. De gemiddelde leeftijd van alle mensen die aan het Lichtschip werkten ligt ruim onder de dertig. Hierdoor is vanaf het begin af aan al de bezieling van de nieuwe generatie te voelen in dit gebouw, wat uiteindelijk ook bestemd is voor jongeren.
Verderop in dit verhaal beschrijf ik nog meer voorbeelden van synchroniciteit. Bijvoorbeeld hoe wij steeds de juiste vrijwilligers op ons pad krijgen en hoe er steeds weer genoeg geld op de rekening komt om de bouw ongehinderd door te laten gaan.

Betrokken vrijwilligers, liefde en passie

Ik heb enorm genoten van de stroom vrijwilligers tijdens de bouw. In totaal hebben bijna 40 vrijwilligers uit 17 verschillende landen meegeholpen. Van Chili, Argentinië en Brazilië, tot USA, Canada en Mexico, maar ook Zuid Africa, Israel, Australië en veel landen in Europa. Ik voelde mijzelf op een mini wereldreis door alle ontmoetingen van jonge mensen die zichzelf en de wereld aan het ontdekken zijn.

Ik heb veel respect voor de inzet van alle mensen die hebben meegewerkt. Want het is een groot gebouw en het vraagt een lange adem als je oneindig veel wanden moet bouwen, isolatiemateriaal in alle plafonds moet doen, planken moet leggen op de complete bovenverdieping, muren van wel 8 meter hoog moet lemen, of de hele buitengevel moet betimmeren en beitsen.

Het is heel bijzonder hoe steeds op het juiste moment de juiste mensen op ons pad komen. Andrès uit Spanje, een ervaren schilder, meldt zich precies net op het moment dat wij daar aan toe zijn. Charlie uit Duitsland geeft aan dat zij wel zin heeft om te leren hoe je elektriciteit aanlegt. Net in een tijd dat dit hoog nodig is. Ik leg haar uit hoe je stopcontacten aansluit en vanaf dat moment duikt zij hier helemaal in. Ze kijkt Youtube filmpjes en legt mij vervolgens uit hoe de meer ingewikkelde schakelingen moeten. Of Roman (uit Nederland) is er langere tijd en komt steeds op het juiste moment is om te doen waar hij goed in is. Er waren soms ook vrijwilligers die veel begeleiding vragen. Maar compenseerde met hele mooie momenten tijdens het eten of bij het kampvuur, omdat zij daar hun muzikale talenten inbrachten.

Ik begreep steeds beter dat het niet om de bijdrage van de individuele vrijwilligers gaat, maar om de positieve flow die we met elkaar als collectief creëren. Ook is belangrijk wat de vrijwilligers  meenemen naar hun leven. Soms hebben zij meer helderheid over wat zij willen in hun leven. Soms een verdiept inzicht in spiritualiteit of veel meer verbinding met hun gevoel. Ook geeft het hen vaak nieuwe eetgewoonten, inzicht in hoe voedzaam leven en eten dicht bij de natuur is. Meerdere mannelijke vrijwilligers ervaarden voor het eerst dat ze gewaardeerd werden om wie ze zijn, i.p.v. hoeveel werk ze verzetten. Ze leerden hun lijf op een andere manier kennen door de dagelijks yoga. Zij ontdekten dat je ook bij zwaar fysiek werk in balans kunt blijven en je lijf niet hoeft te overbelasten.Veel van die vrijwilligers hadden ook deelnemers kunnen zijn. Twee deelnemers die bij ons waren voor een begeleidingstraject, gingen na hun traject verder als vrijwilliger. In de opbouwfase vervult het Lichtschip in wording al volop de functie waarvoor het bedoeld is. Het is helemaal gebouwd met duurzame en natuurlijke materialen met stro, hout en leem en natuurlijke verven. Daarnaast zijn liefde en passie vooral de belangrijke bouwstenen. Iedereen die het gebouw binnenkomt, voelt dit.

De dans met geld, mensen en mogelijkheden.

Ik voel mij als aanstuurder  vaak een choreograaf van een dansgezelschap, ondersteund door een ‘live’ orkest. We dansen samen en als choreograaf heb ik het voorrecht om de leiding te nemen. Op het eerste oog lijkt het misschien dat ik bepaal wat er gebeurt, maar ik ervaar mijzelf veel vaker als waarnemer van de signalen en bewegingen. Daarin wordt  langzaam duidelijk wat blijkbaar de bedoeling is. Het is een kunst om dat te volgen en niet mijn hoofd ertussen te laten komen.
Ik heb dit heel duidelijk ervaren in het beschikbaar krijgen van geld voor de bouw. Wij zijn gestart zonder dat de financiering rond was. Puur op basis van vertrouwen dat het geld sowieso binnen zal komen en dat we hier alleen maar op kunnen rekenen als wij vastberaden zijn in al onze acties. Het Universum en onze begeleiders hebben een duidelijk signaal nodig. Pas als wij bewegen komt er meer beweging naar ons toe. Dat merkten wij steeds door mensen doe onverwacht op ons pad kwamen en ons renteloos geld wilden lenen.

Ik heb genoten van de rol als verbinder van opties en mogelijkheden en als kanaal waarlangs allerlei potenties vorm krijgen. Via dat kanaal zijn een ontelbaar aantal onzichtbare wezens soms heel voelbaar. Allemaal hulptroepen die al die tijd dit samenspel ondersteunen. Door dit alles is dit bouwproces voor ons een heel speciaal avontuur geworden. Hiermee is het Lichtschip in meerdere opzichten een stevige en liefdevolle basis geworden voor Live-to-Be en voor alle jongeren die in de toekomst een plek bij ons vinden.

Auteur: Jaap Vermuë is initiatiefnemer en teamlid van het Jongerenproject Live-to-Be. Ook alle teamleden geven binnen Live-to-Be hun bijdrage vrijwillig. Jaap is zelfstandig trainer, coach en energetisch therapeut. Hij ondersteunt samenwerking tussen de ‘oude’ en ‘nieuwe’ generatie en begeleidt individuen en organisaties in transities. Zijn uitgangspunt is dat échte verandering alleen plaatsvindt als er ook een verhoging van bewustzijn aan ten grondslag ligt. Hier komt zijn passie vandaan om de nieuwe generatie de ruimte te geven. Want zij hebben vaak een hoger bewustzijn en kunnen het verschil maken in de wereld.

Creëren vanaf de andere kant

Ik zit momenteel tot over mijn oren in de voorbereiding van ons nieuw jongerenproject ‘Live-to-Be, the living experience for the new generation’. Over een maand zitten we bij de notaris voor de koop van een stuk grond en deze zomer gaan we samen met een groep jongeren het land omtoveren tot een prachtige plek met met woonplekken, groepsruimte, een werkplaats, natuur en ruimte om ons eigen voedsel te verbouwen. Mijn partner Joanne en ikzelf gaan hier ook wonen.

Afgezien van alle praktische zaken die gepland moeten worden, ontvouwt ons jongerenproject zich op een bijzondere manier. Ik ervaar het als ‘creëren vanaf de andere kant’. Alsof er een kracht door mij heen werkt die ik maar half overzie. Die kracht werkt niet alleen door mij heen, maar ook alles in mijn omgeving doet mee, daar hoef ik niet eens mijn best voor te doen. Het enige wat ik wel heb gedaan, is echt ‘ja’ zeggen om mijn levensmissie helemaal te volgen. En mezelf niet laten afleiden door allerlei gedachten of praktische bezwaren.

En vervolgens vindt er een prachtige creatie plaats. Zo is bijvoorbeeld het aantal dagen dat ik besteed aan betaald werk flink gedaald, maar tot mijn grote verrassing is er iedere maand toch genoeg omzet, zodat we niet interen op onze lopende rekening. Uit alle hoeken komt support voor dit mooie project, mensen die gratis een logo ontwerpen of een promotiefilm maken, jongeren die zich aanbieden als drager of vrijwilliger, mensen die geld toezeggen voor de bouw, etc.

Ik hoorde een mooie tekst van Lisa Transcendence Brown over de nieuwe aarde: “je nieuwe leven is magisch en verbazingwekkend. Je worstelingen gaan niet meer over je binnenwereld. Je laat je niet meer leiden door innerlijke twijfel, weerstand of chaos. Als er iets in de buitenwereld misgaat, dan bepaalt dat niet jouw realiteit. Je bepaalt zelf je realiteit. Je bent niet bang om hard te werken, om iedere dag je volle inzet te leveren en in het middelpunt te staan. Zo bouw je aan de nieuwe aarde, waar je bent en doet tegelijkertijd” (vrij vertaald). Voor mij heel herkenbaar. Dat noem ik ‘creëren vanaf de andere kant’. Ik kan je verzekeren dat dit heel leuk is en veel energie geeft.

 

Stroomversnelling, de energie van 2016

Ieder jaar heeft zijn eigen dynamiek en energie. Zo lijkt 2016 het jaar van doorbraken en stroomversnellingen. Veel mensen verwachtten dit al vanaf december 2012, alles zou vanzelf beter worden. In plaats daarvan waren 2013, 2014 en 2015 voor veel mensen en organisaties behoorlijk heftige jaren. Alles wat nog niet helemaal in balans is leek te gaan schuddend en te grote ongelijkheid, niet integer handelen of ‘gemene spelletjes’ kwamen aan het licht. In 2016 gaat dit proces door, maar er waait tegelijkertijd een andere wind. Ik lees het op veel plaatsen, ik ervaar het zelf en ik zie het overal om mij heen. 2016 lijkt het jaar van de doorbraken, ineens gaat iets stromen waar je al jaren mee bezig bent en wat maar steeds niet van de grond kwam. Of ineens wordt het duidelijk dat je het over een totaal andere boeg moet gooien met je werk of in je keus voor wonen. Alsof de tijd rijp is, alsof we ook collectief een tipping point hebben bereikt. Jan Rotmans spreekt over ‘Nederland kantelt’ en onder die noemer zijn inmiddels al vele honderden groepen en netwerken bezig met hervormingen in zorg, onderwijs, veiligheid, het geldwezen, etc. We weten nog niet hoe het er precies uit gaat zien, maar we voelen wel welke kant het op gaat. Omdat dit op collectief niveau gebeurt, geeft dit een sterke positieve energie, soms bijna euforie.
Dat we de tijd en de wind nu mee lijken te hebben, betekent nog niet dat alles vanzelf gaat. We hebben tot op zekere hoogte zelf in de hand in hoeverre we deel zijn van deze positieve flow. Deze tijd vraagt meer dan ooit dat we onze vertrouwde (en soms ook logische) weerstand tegen verandering verder loslaten. Als jouw weerstand tegen verandering de boventoon blijft voeren, dan is de kans zelfs groot dat jij in jouw omgeving en in jouw dagelijkse leven heel weinig merkt van alle doorbraken en stroomversnellingen. Zo treedt er steeds meer een scheiding op tussen verschillende realiteiten die tegelijkertijd bestaan. De wereld waarin wij dagelijks leven en de manier waarop wij die dagelijks om ons heen waarnemen, wordt in sterke mate bepaald door de keuzen die wij maken in onze binnenwereld. Het is dus ieder moment een keus aan onszelf: durf ik de weerstand tegen verandering los te laten en durf ik mijn passie serieus te nemen en hier met een open hart, open geest en een heldere focus aan te werken. Met een beetje lef wordt 2016 een heel bijzonder jaar. Ik ga ervoor!!

Manifestatie in deze bijzondere tijd

Ik ervaar dit najaar een speciale dynamiek. Er valt minder te plannen en het lukt alleen maar om projecten te realiseren als dit op een natuurlijke manier ‘gewild wordt’.

Niet alleen omdat IK het wil, maar omdat meer mensen hier als vanzelf hun aandacht op richten, omdat de tijd rijp lijkt te zijn en er een speciaal momentum is. Dan ontstaat een krachtige co-creatie, de aandacht van een groep mensen is gebundeld en tegelijkertijd stuurt en werkt een overkoepelende kracht mee. Initiatieven die zo tot stand komen gaan vaak verrassend snel en zijn automatisch goed voor mijzelf, voor de ander en voor het grotere geheel. Tegelijkertijd valt mij op dat oude routines en oude afspraken vaak niet meer werken, eenvoudigweg omdat daar geen energie meer in zit. Daarmee stoppen dus! Soms heel confronterend, maar wel zo helder. Ik ervaar een groot veld van potenties dat ergens rondom mij aanwezig is. Als ik in mijn element ben, dan weet Ik precies hoe ik mijn aandacht dien te richten. Ik besef me dat ik er niet over ga welke van deze potenties uiteindelijk de hoofdmoot van mijn tijd in beslag gaat nemen. De grote kunst is dat ik erop vertrouw dat uiteindelijk het totale plaatje klopt en dat de juiste dingen gebeuren. Rondom mij, bij deelnemers in trainingen, tijdens coaching en in organisaties, zie ik dit zelfde fenomeen. Hoewel de heftigheid in de wereld om ons heen toeneemt, ervaren opvallend veel mensen meer innerlijke rust, hebben een open mind voor wat zich wil ontvouwen en voelen sterker dan ooit dat ze niet aan ‘dode paarden’ moeten trekken en dat ze alleen maar verder komen door samen te werken. Over 2012 wordt vaak geschreven dat wij als mensheid in een nieuw krachtenveld komen, waarbij wij sterker dan voorheen medescheppers worden van een ‘nieuwe aarde’. Heerlijk om steeds meer te proeven hoe dit werkt. Daar wordt ik echt blij van. Geweldig.

Transformatie naar een nieuwe aarde

Tijdens een unieke reis naar de USA had ik met mijn partner en 2 collega’s uit de UK intensief contact met enkele personen waarmee we samen werken in het transformatieproces van de aarde.

Een van deze personen is een priester uit de oude Kahuna traditie in Hawaii. De sessies en rituelen die we samen deden, hebben mij geraakt. Diep van binnen zijn weer nieuwe schakelingen gemaakt. Mijn bewustzijn heeft zich weer verder ontwikkeld, zonder dat ik meteen al kan vertellen wat dit nu betekent voor mijn leven en mijn werk. De doorwerking naar het fysieke gaat meestal geleidelijker.
En dan terug thuis. Het werkt wacht, dus snel de oude draad weer oppakken. Dit is altijd mijn grootste valkuil. Een collega floot mij meteen terug: “wij willen niet dat je op de oude voet doorgaat, daarvoor ben je niet weggeweest! Jij hebt nieuwe energie en nieuwe informatie bij je die je weer meeneemt en uitdraagt in je werk. Omdat jij je steeds ontwikkelt, kun je weer beter bijdragen aan de transformatie van de aarde en ik profiteer ook weer van de stappen die jij zet”. Klopt. Ik ervaar het als mijn missie om positieve impulsen te geven en een ander licht te laten schijnen, om zo de nieuwe aarde dichterbij te brengen. En dat lijkt meer dan ooit nodig. Als je na 3.5 week ineens weer een krant leest of naar het nieuws luistert, dan valt op hoe sterk wij worden bepaald door de egokrachten van angst, verdeeldheid, macht en geld. Ik krijg vaak te horen dat mijn aanwezigheid in een organisatie veel rust, vertrouwen en positieve kracht brengt, waardoor de egokrachten minder opspelen. De werking van bewustzijn ………