Van pioniersfase naar continuïteit

Wie kent het niet: de bruisende energie van een nieuw initiatief, boordevol inspiratie en bevlogenheid. Met alle ziel en zaligheid gaan de pioniers er vol in, hun enthousiasme is aanstekelijk en al snel staan de hulptroepen klaar. Mensen doen graag mee met crowdfunding of als vrijwilliger. Die eerste fase vraagt veel moed, energie en doorzetting, maar geeft ook enorm veel voldoening en euforie en door de positieve flow kun je grote uitdagingen en beginnersproblemen gemakkelijk de baas.
Als het project eenmaal begint te staan, komen er ineens andere vragen naar voren: hoe brengen we meer structuur in onze samenwerking, hoe borgen we kwaliteit, hoe zorgen we dat ons project ook voor de langere termijn levensvatbaar is, hoe binden we mensen zodat er ook meer continuïteit komt. En het wordt soms duidelijk dat de pioniers wel goed zijn in pionieren, maar lang niet altijd in het dragen van een project in een volgende fase. Pioniers willen graag dat anderen meer verantwoordelijkheid nemen, maar ze zijn zich er lang niet altijd van bewust dat dit niet zomaar gebeurt als zij nog alle touwtjes in handen houden, ook al hebben ze het gevoel dat ze al zoveel loslaten. Helaas gebeurt het maar al te vaak dat de pioniers uiteindelijk een sta-in-de-weg worden voor de verdere ontwikkeling van een project, omdat zij moeilijk los kunnen laten, of te sterk gekoppeld zijn aan waarom het nu eenmaal moet op de manier of volgens de idealen waarop zij alles van oorspong hebben neergezet. Voor veel pioniers is het veel moeilijker om een stapje terug te doen of een heel andere rol aan te nemen, dan om een project van het begin af aan op te zetten.